جنسهای ایرانی معمولا از کیفیته خوبی برخوردار نیستن و اصولا وقتی یه جنسه مارک دار با یه قیمته گرونتر باشه، اگر در توان خریدار هم نباشه اون جنسو میخره!
این موضوع مستقیما از این ناشی میشه که تولید کننده محترمه داخلی اصلا فکر نمیکنه که چجور جنسی تولید میکنه، و معمولا سعی اش بر اینه که فقط یه جوری جنسو بده بازار و ماکسیمم سود رو از اون جنس ببره، و از انجایی که میتونه به راحتی کسایی که به کاره اون نظرات می کنن رو با پول بخره، جنسش وارده بازار میشه.
وقتی میخواهیم کفش بخریم میریم نمایندگی مارک های معروف و یه کفش خوب میخریم، و اگر دقت کنیم میبینیم که دیگه اصلا کفش ملی وجود نداره که بخایم ازش کفش بخریم.! دقیقا به این خاطره که هیچوقت یه کفش خوب به مردم نفروخت. اینو قبول دارم که نمیتونست با مارک های خارجی رقابت کنه ولی هیچوقت هم فکر نکرد که یه کفش درست حسابی تولید کنه .
کلا الان دقیق نمیدونم چی تو ایران خوب فروش میکنه و الا خوده من بیسکویت و شکلات های ایران و دوست دارم . یا ترشیجات و خیار شور تو ایران خیلی خوبه و حتما خیلی چیزهای دیگه هم هست که خوبه و من الان یادم نیست که بگم.
در کل بگم که کمپانی هایی که تو ایران کار میکنن و جنسه بی کیفیت میدن دسته مردم به نظر من اصلا ایرانی نیستن و فقط دارن مملکتو از بین میبرن، و اون کمپانی هایی که همیشه جنسه خوب داشتن هر روز دارن موفق تر میشن. پس نتیجه میگیریم ایرانی سعی میکنه جنسه خوب بخره و پیشنهاد میکنم اگر جنسه خوبی دیدیم که کیفیتش در حد قابل قبول بخریمش تا این کمپانی ها بیشتر جون بگیرن.
