سر به راه مملکت باید نهاد!

حسی که الان دارم اینه:

… به اوج رفت موج های تو … که یاد باد اوج های تو

کنون گر ز خنجری … میان کتف خسته ام … اگر که ایستاده ام … و یا ز پا فتاده ام …

برای تو … به راه تو … شکسته ام …

…

وطن … وطن … وطن … تو سبزِ جاودان بمان …

پی نوشت:

1)

حالا هی بیوفتین به جون هم، هی دروغ بگید، هی به هم تهمت بزنید …

به خدا هیچ کدومتون، هیچ تعریفی از منافع ملی ندارید …

تو حرف به فکر محرومین و مستضعفان! هستین و به عمل که میرسه …

من نمی دونم چرا فقط موقع انتخابات که میشه همه یادشون میوفته جامعه پر شده از فقر و گرونی و بیکاری و …

2)

همه این حرفا از روی خورد بودن اعصابه! بعــــــله!